Categorie archief: Blog

Powervrouw in de spotlights: Jacqueline

Maanden geleden ontving ik in mijn LinkedIn mailbox een berichtje van Jacqueline. Ze had mijn berichten in de Facebook groep ‘VA lab’ (een besloten groep voor Virtual Assistants) langs zien komen en ze zou het leuk vinden om elkaar eens beter te leren kennen. Ik hou van dit soort spontane acties, dus daar zei ik geen nee tegen. We spraken een paar weken later af in de prachtige bosrijke omgeving van Bunnik, wat Jacqueline had voorgesteld.

Het klikte gelijk en we kletsten over onze bedrijven en persoonlijke ambities. Jacqueline komt, net als ik, uit de duurzame branche, dus dat schept al snel een band. Tijdens onze gesprekken kwam ook crowdfunding voorbij en Jacqueline liet merken dat ze hier heel graag meer over zou willen leren. Op het moment dat ik even naar de wc ging, kwam bij mij het sterke gevoel naar boven dat ik mijn crowdfunding skills graag met haar zou willen delen. Zonder er al te lang over na te denken,g ooide ik dit idee bij terugkomst bij haar op tafel. Ze reageerde positief en zou er eens goed over na gaan denken de komende dagen. Dit zou niet alleen haar verder helpen in haar ambitie om anderen hun droom te laten waarmaken, maar ook mijzelf om een extra buddy te hebben bij crowdfunding projecten. Er zijn namelijk niet veel mensen in Nederland die dit stuk van crowdfunding begeleiden, het wat kleinschalige deel waar bedragen van €1.000,- tot zo’n €50.000,- in om gaan.

Inmiddels zitten we midden in dit traject en hier leer ik zelf ook weer enorm veel van. Het is voor mij namelijk niet zo makkelijk om de kennis en ideeën die ik in mijn hoofd heb, over te brengen op anderen. Vaak schrijf ik het uit en is het voor mij zo klaar als een klontje, maar de andere partij blijkt dat nog een deel van de cruciale info te missen. Het is dus maar goed dat ik geen lerares ben geworden, want dit is een leerpuntje voor mij! Bovendien heb ik in haar een fijne partner bij het opzetten van het Powervrouwen netwerk gevonden. Waar ik soms als een tornado door mijn bedrijf ga met ideeën die per direct uitgevoerd moeten worden, is Jacqueline degene die wat meer rust bewaard. Ze neemt de tijd om zaken goed voor te bereiden en zorgt dat alles tot in de puntjes klopt.

PVN Arnhem

In eerste instantie is dat voor mij vaak even flink schakelen van mijn zesde versnelling naar de derde, maar uiteindelijk zie ik de voordelen er van in en ben ik blij dat ik met deze dame, die zoveel rust en kunde uitstraalt, mag samenwerken. In mijn ad hoc en hoogste versnelling ‘way of life’ en werken, is het goed om af en toe een baken van rust te hebben om samen te kunnen reflecteren, sparren en gevoelens mee te delen.

Ik kijk nu al ontzettend uit naar de lancering van de website die ze voor haar bedrijf De Evenementenbakkerij aan het creëren is, want ik weet zeker dat ze met haar persoonlijke en oprechte manier van werken heel veel ondernemers zal gaan ontzorgen als Virtual Assistant en Eventmanager!

Ben jij je bewust van de eerste indruk die je maakt?

Marianne ontmoette ik voor het eerst tijdens de eerste netwerk lunch in De Steeg bij Avalon. Een stijlvolle dame liep de tuin in en stelde zich aan alle deelneemsters voor. Ze oogde zelfverzekerd en nam actief deel aan de vragen die werden gesteld tijdens de lunch. Het was een hele mooie en bijzondere bijeenkomst, waar we het laatste deel verwikkeld raakten in een gesprek over het einde van het leven, omdat een van de deelneemsters voor mensen in deze fase van hun leven een eigen bedrijf in wilde starten. Een onderwerp waar iedereen wel een mening over heeft.

Doordat ik zelf al van jongs af aan moeite heb met het stijlvol voor de dag komen, ik had altijd veel te laat door wat hip was en kocht dan net datgene wat het nét niet was, stond op mijn wishlist voor het Powervrouwen netwerk een workshop met een styliste of imagocoach. Inmiddels heb ik daar een goede oplossing voor, want ik ben zo blij met de komst van Pinterest! Dat heeft er voor gezorgd dat ik daar hele inspiratieborden kan aanmaken om een beetje fatsoenlijk voor de dag te komen! Dus op het moment dat Marianne vertelde over haar styling- en imagoadviezen, was mijn aandacht getriggerd om haar te benaderen.

Zelf ben ik altijd heel bewust van de kracht wanneer iemand zich aan mij voorstelt met een handdruk. Als iemand een slap handje geeft, die je nauwelijks voelt, dan weegt dit mee in de eerste indruk die ik van iemand krijg. Het geeft voor mij een gevoel van onzekerheid aan van iemand die het liefst onzichtbaar zou willen worden in een ruimte vol met vreemden. Een krachtige handdruk geeft mij het idee dat deze persoon weet wat die daar komt doen, zelfverzekerd in het leven staat en diegene heeft zin in alle nieuwe informatie en mensen die daar op zijn of haar pad komen. Ergens heb ik ooit eens geleerd dat dominante mensen of mensen met een hoge functie nog wel eens de neiging hebben om bij een handdruk, hun andere hand bovenop de handdruk te leggen. Iets wat ik altijd onbewust zie als je bijvoorbeeld de president van Amerika bij een staatsbezoek anderen een hand ziet geven. Let er maar eens op de komende tijd, welk gevoel een handdruk jou geeft wanneer iemand zich aan je voorstelt.

Powervrouwen_deSteeg1

Maar je maakt natuurlijk niet alleen een eerste indruk met het schudden van een hand. Ook je kleding, je houding en de manier waarop je praat zegt veel over je. Welke kleuren doen iets voor mijn  huidskleur? Dat is iets wat ik niet goed weet en graag zou willen leren. Tegenwoordig draag ik kleding waar ik mij lekker in voel, maar dat vroeger wel eens anders. Ik ben bijvoorbeeld niet zo’n rokjes of jurkjes drager, een gevalletje ‘lomp’ is hier de aanleiding van. Ik vergeet bijvoorbeeld om enigszins ladylike uit een auto te stappen met een rokje aan. Droeg ik wel een rokje naar een verjaardag of evenement, dan was de kans groot dat ik de halve dag aan mijn kleding liep te plukken, omdat ik me er onzeker in voelde.

Spreken in groepen of voor groepen is voor veel vrouwen gewoon hartstikke spannend. En wanneer je, na al je moed te hebben verzameld om je mening te delen over het onderwerp, je ook nog eens een hele zachte stem gebruikt om je kenbaar te maken, dan kan dat wellicht de verkeerde indruk achterlaten.

Bewustwording is vaak al de helft van het werk. Zo mocht ik vorig jaar eens een pitch houden voor een grote groep vrouwen en ik dacht dat ik alles goed uitgedacht had. Na mijn korte en krachtige pitch te hebben gedeeld, kwam de feedback van de dames op het podium. Mijn verhaal was goed, maar het ‘wegwerp’ handgebaar dat ik aan het einde van het verhaal had gemaakt, zorgde dat het geheel bijna teniet werd gedaan. Ik was me totaal niet bewust van het handgebaar en was even van mijn stuk gebracht door deze onverwachte wending. Zo zie je maar weer hoe belangrijk het kan zijn dat je oprechte feedback kan vragen aan mensen die je niet eens kent. Misschien is dat juist wel de kracht, dat diegene jou en je bedrijf helemaal niet kent. Vrienden en familie zien dit soort details misschien niet meer bij jou en zullen hun mening misschien wat ‘sugarcoaten’ omdat ze het je zo gunnen.

Een paar weken later spraken Marianne en ik af in Zutphen, waar ik op dat moment een afspraak had met de eigenaar van een horecazaak waar we een netwerk event zouden gaan organiseren. Het was een gezellige meeting met Marianne. Ze dompelde me onder in alle mogelijkheden die ze met haar klanten en groepen deed en ze keek samen met mij naar de kleuren waar ik vaak naar grijp en de betekenis daarvan.

zichtbaar succesvol workshop

 

 

 

 

 

 

We besloten samen om deze kennis ook met het Powervrouwen netwerk te gaan delen en zo ontstond de ‘Zichtbaar succesvol’ workshop die we in oktober hebben gepland. Natuurlijk willen we dit laten plaatsvinden in een stijlvolle ambiance en op verzoek van Marianne benaderde ik Estée van restaurant ’t Amusement of dit bij haar kon worden gepland om aansluitend een high wine te serveren aan deelneemsters. Onder het genot van goede wijnen kan er dus nog rustig worden nagepraat en contact worden gelegd met de andere onderneemsters die deze ervaring met je deelden.

Wat zou jij het liefste willen leren in deze workshop?

 

Foto: Roelien van Neck

Terugkijken naar mijn 1e jaar als Virtual sidekick

Het is inmiddels eind augustus en ik ben een beetje melancholisch as we speak. Op 1 september ben ik 1 jaar onderweg als ondernemer, maar het voelt alsof het al veel langer geleden is dat ik bij de Kamer van Koophandel langs ging om Virtual sidekick Yvonne in te schrijven. Er is zo ontzettend veel gebeurd in het afgelopen jaar:

31 aug 2016: Ik publiceerde mijn verhaal. Waarom ben ik Virtual Assistant geworden?

1 sept 2016: Inschrijving KvK. Er stonden op dat moment 2 bedrijven op mijn naam; Y Fair Productions en Virtual sidekick Yvonne.

 

 

 

 

 

4 okt 2016: Ik start met de online cursus ‘How to become a kickass VA’ en schrijf mijn definitie van vrijheid:

Vrijheid is voor mij keuzes kunnen maken die niet in onze hokjescultuur passen. Waar de massa rechts gaat, ga ik vaak links, omdat ik nieuwsgierig ben naar de andere plekken en mogelijkheden die onderbelicht zijn. Daar is mijn behoefte aan reizen ook sterk aan verbonden.

7 okt 2016: Start ‘Doneer een klein stukje vrijheid voor Wil’.

10 okt 2017: Terwijl de campagne voor Wil storm loopt, ondersteun ik inmiddels ook Irene. Zij heeft het voor elkaar gekregen om het team van Hillary Clinton te mogen helpen bij de verkiezingen in Florida, Amerika. Daarom start ze een crowdfunding campagne om haar droom mogelijk te maken.

Bleeker rolstoelauto

 

 

5 nov 2016: Het doel van €15.000,- voor de tweedehands rolstoelauto voor Wil is ruim overschreden en hij heeft inmiddels zijn auto al ontvangen!

 

 

 

8 nov 2016: Er staat zoveel werk op de plank, dat ik inmiddels zelf de hulp heb ingeroepen van een kersverse VA, Marjanka.

19 nov 2016: Mijn eerste e-book is een feit ‘Zelf een crowdfunding campagne opzetten’.

29 nov 2016: De eerste reviews van mijn e-book zijn lovend:

“Een must-read als je een crowdfunding campagne wilt starten. Leest lekker vlot weg, praktisch en van begin tot eind met goede en leuke opdrachten.”

7 dec 2016: De eerste campagne die met behulp van mijn e-book is opgezet, wordt gelanceerd!

11&13 jan 2017: Lesgeven bij animatie studenten op het Grafisch Lyceum in Utrecht.

 

 

 

 

 

 

14 jan 2017: Crossfit V12 start hun crowdfunding campagne om de Rhedense jeugd een gezonde toekomst te geven.

27 jan 2017: Lancering van mijn eigen crowdfunding campagne voor de Foto Prop Shop.

6 feb 2017: Er is een database met alle crowdfunding platforms op basis van beloningen gelanceerd op mijn website.

15 feb 2017: Mijn e-book is nu ook te koop op Managementboek.nl

1 maa 2017: Een half jaar Virtual sidekick Yvonne met 11 klanten op de teller en 5 in de startblokken!

1 maa 2017: Inschrijving voor online e-course over crowdfunding start.

14 maa 2017: Mijn vlog-ontmaagding in de vlog van Vlogging is a party.

15 apr 2017: Allereerste Powervrouwen netwerk lunch in 3 dagen uitverkocht.

 

 

 

28 apr 2017: Interview met vlogger Vivian.

 

 

 

 

 

 

3 mei 2017: Ik mag het eerste Vlogging is party seminar organiseren.

28 mei 2017: Interview op So V’s choice.

29 mei 2017: Interview op Arnhem life.

5 juni 2017: Sfeerverslagen maken voor ’t Amusement en Sanshine.

22 juni 2017: Interview op My Everlane.

30 juni 2017: Interview op Ondernemerschap.nu.

10 juli 2017: Interview over het binnenhalen van mijn droomklant op Vlogging is a party.

20 juli 2017: Focussessie met Ilona van Bloesem Marketing.

 

 

 

 

 

11 aug 2017: Interview bij Radio Zwolle over PVN.

 

 

 

 

Maar niet alles ging van een leien dakje:

  • De verkoop van mijn e-book liep niet storm ondanks de lovende recensies, dus daarom bied ik het nu gratis aan.
  • Lang niet alle campagnes waar ik ondernemers in ondersteunde slaagden. Maar ook dat is een goede les om je plannen of product/dienst te verbeteren waar nodig.
  • Daarnaast ben ik er in het afgelopen jaar achter gekomen dat ik wel de kennis heb over crowdfunding, maar vaak niet het geduld heb om mensen de gehele campagne te begeleiden. Doordat ik altijd in de 6e versnelling sta, vind ik het vaak lastig om me aan te passen aan het tempo van anderen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik de begeleiding van crowdfunding campagnes in de toekomst voor het grootste deel ga uitbesteden. Daarvoor ben ik inmiddels bezig om mijn collega VA Jacqueline op te leiden.
  • Op 31 dec 2016 heb ik mijn eerste bedrijf Y Fair Productions uitgeschreven. Deze onderneming kostte mij erg veel energie en leverde in verhouding te weinig op.

    HSP HSS

  • De beëindiging van de Foto Prop Shop was 4 maanden na de start een onwijs moeilijke beslissing, die me niet in de koude kleren is gaan zitten. Ik weet dat ik er voor mijn gevoel alles aan het gedaan, maar mijn plannen zijn soms veel te ambitieus om dit werkelijkheid te maken. Daarom heb ik bewust de knoop doorgehakt, zodat ik mij volledig op mijn bedrijf Virtual sidekick Yvonne kon richten.
  • Mijn online e-course over crowdfunding is nooit van de grond gekomen, doordat er geen inschrijvingen waren.
  • Het e-book in samenwerking met een sport crowdfunding platform is helaas vroegtijdig afgeblazen, door een wijziging in bedrijfsvoering bij deze partij.
  • Ik ben een aantal keren op mijn bek gegaan met samenwerkingen. Doordat ik mijn hele leven al erg gedreven ben om alles zelf te doen, is het zo moeilijk om werkzaamheden uit handen te geven. Maar ook van samenwerkingen die niet bleken te zijn waar ik op hoopte, leerde ik veel voor de toekomst.
  • Niet alle Powervrouwen netwerk plannen lukken in één keer. Er zijn meerdere events afgeblazen doordat er te weinig tickets waren verkocht.

Ik heb het afgelopen jaar in een sneltreinvaart geleefd en geleerd. Regelmatig kreeg ik van andere ondernemers te horen dat ze mijn manier van doorpakken bewonderen. Ik twijfel niet (zo lijkt het wellicht voor de buitenwereld), maar ik doe het gewoon en zie wel waar het schip strandt. Aan de ene kant snap ik dat dit voor de twijfelkonten onder ons iets is waar je graag iets meer van zou willen hebben. Aan de andere kant moet je weten dat ik achteraf ook vaak denk ‘Had ik hier maar iets langer over nagedacht’ of ‘Ai net iets te impulsief geweest in mijn acties’. Maar al met al ga ik liever op mijn bek en leer ik er van voor de toekomst, dan dat ik spijt zou krijgen wanneer ik het niet heb gedaan. Als er een idee in mijn hoofd ontwikkelt en dat blijft mijn aandacht trekken voor langere tijd (vroeger wilde ik alles gelijk hier en nu, dus ik boek vooruitgang), dan is het voor mij gewoon geen optie om er niks mee te doen. Dat is nou eenmaal hoe mijn hoofd werkt 😉

Mijn gezondheid is met sprongen vooruit gegaan, want ik ben inmiddels mijn hoofdpijn medicatie al een tijdje aan het afbouwen, nadat ik een succesvolle deep tissue massage had gevonden. Helaas moet ik hier nu een alternatief voor gaan vinden, omdat er iets te hardhandig gewerkt wordt, maar ik heb er vertrouwen in dat ik die ga vinden. Dit is namelijk, naast de medicatie, de enige behandeling die significante gezondheidsvoordelen voor mijn hoofdpijn heeft in 20 jaar! Dat kan ik dus niet zomaar opgeven. Maar de stap naar het zelfstandig ondernemerschap, die in eerste instantie niet echt een keuze leek, is toch een van de beste keuzes die ik heb kunnen maken naar mijn idee. De vrijheid in werklocaties, werktijden en opdrachten vind ik nog elke dag heerlijk! Ik ben inmiddels op een punt beland dat ik mezelf goed in de gaten moet houden om minder uren te maken, want dat is mijn valkuil…mezelf verliezen in projecten die ik leuk vindt.

Door de focussessie met Ilona van Bloesem marketing sta ik nu aan de vooravond van een grote verandering in mijn bedrijf, superspannend. Binnenkort horen jullie hier meer over!

Durf jij schijt te hebben aan de mainstream en je dromen waar te maken?

Mensen die hun dromen waarmaken, ik heb hier al zoveel mooie voorbeelden van langs zien komen. Daarvan wil ik er vandaag een paar met je delen ter inspiratie.

Toen ik in 2008 werkte als front office manager bij een sportschool, was er een medewerker in het schoonmaakteam die out of the blue een carrière switch maakte. Veel collega’s deden een beetje lacherig over de jongen die vaak gezellig een praatje maakte met leden of medewerkers. Op een dag nam hij ontslag, omdat hij een game winkel wilde starten. Niemand geloofde in zijn droom, met alle vooroordelen die je maar kan bedenken, maar hij trok zich hier niks van aan en opende niet veel later zijn eigen zaak. En tegen alle verwachtingen in opende hij een tijd later een tweede vestiging, omdat hij zo goed draaide! Je kan lachen om iemand die, zonder de juiste opleiding of ervaring, in het diepe springt, maar ik kan er persoonlijk alleen maar heel veel bewondering voor hebben! Hij flikte het gewoon, hij geloofde in zichzelf en zijn eigen kunnen om dit plan tot een succes te maken.

skilled sailorSommige mensen vragen mij wel eens welke opleiding ik heb gevolgd om te komen waar ik nu sta. Als ik ze vertel dat ik officieel een interieurstyliste ben, zonder talent, en met papieren om mijn eigen schildersbedrijf op te zetten, kijken ze vaak wel raar op. Maar ik heb absoluut geen spijt van deze opleiding. Ondanks dat het een van de heftigste periodes uit mijn leven is, waarin mijn moeder ziek werd en 1,5 jaar later overleed, koester ik mooie herinneringen aan deze school. Ik vond het heerlijk om in mijn grote overall met kisten eronder lekker te klooien met verf, auto’s te spuiten, leren behangen en ok glas zetten was niet mijn favoriet. In mijn laatste jaar had ik door mijn beperking van overgevoelig kraakbeen, waardoor ik jaren op krukken liep en behandeld werd door een fysio in een sportschool, een bijbaantje als receptioniste in de sportschool. En direct na mijn slagen werd dat mijn fulltime baan en ben ik de rest van mijn leven grotendeels in de sport en office management blijven hangen. Iets in de sport gaan leren was achteraf veel logischer geweest, maar wellicht had ik die opleiding dan niet af kunnen maken met mijn kraakbeen problemen. Uiteindelijk heb ik in mijn eigen tijd nog diverse cursussen gedaan om voedingsdeskundige en fitnesstrainer te worden, waar ik ook een eigen bedrijf in heb gehad. Maar zoals ik in een eerdere blog al aangaf, sta ik altijd in de 6e versnelling en vind ik het lastig om voldoende geduld op te brengen om mensen te begeleiden in hun eigen tempo. Dus uiteindelijk heb ik in 2008 na drie jaar de knoop doorgehakt dat ik veel geleerd had als ondernemer, maar hier werd ik niet gelukkig van. Ik heb dan ook nergens spijt van, want je leert van elke situatie weer wat!

Nog zo’n mooi voorbeeld vind ik Petra. Zij is momenteel bezig om haar droom in Arnhem waar te maken. Deze dame heeft jaren in een fabriek gewerkt, is niet hoog opgeleid, maar heeft inmiddels grootse plannen. Ze wil namelijk een hostel op gaan zetten in het centrum van Arnhem. Heeft ze ooit eerder zoiets gedaan? Nee, verre van dat, maar juist door haar houding geloof ik in het succes van haar plan. Ik heb heel wat uren in de afgelopen maanden met Petra gesproken en juist doordat zij geen kennis heeft van dit project, ziet ze ook de beren op de weg niet, wat maakt dat ze met een hele frisse en positieve blik naar haar plannen kan kijken. Zij zegt zelf: Als ik een beer tegenkom, dan geef ik hem een hand en vraag wat hij van me wil. Fantastisch toch?! Ze verzamelt experts om haar heen die haar kunnen helpen op de vlakken waar ze zelf te weinig van weet.

Wij zijn in onze maatschappij zo geconditioneerd om altijd maar te denken ‘Wat nou als…’ of ‘Ja maar stel nou dat…’. Hoe ouder we worden, hoe meer we ons bang laten maken. Kijk alleen al eens naar de programmering op tv met uitzendingen zoals Opgelicht. Op die manier durven velen van ons hun dromen niet waar te maken. Men settelt zich in de baan waar ze eigenlijk diep ongelukkig van worden, maar het betaalt de rekeningen en dan gaan we tijdens ons pensioen wel lekker genieten! Wie zegt dat jij je pensioen haalt? Ik heb in mijn leven al zoveel mensen voor hun pensioenleeftijd verloren, dat ik echt wel wakker ben geschud om niet te wachten met genieten. Leef NU, geniet NU en maak NU je dromen waar! Laat je niet leiden door angst, heb schijt aan wat de ‘mainstream’ denkt en vindt, volg je hart!

 

Sta jij altijd ‘aan’?

Vanuit de tijd dat ik in loondienst werkte weet ik nog goed wat ik het meest stressvol vond; na 17:00 de deur achter je dicht trekken en dan ’s avonds of in het weekend appjes van collega’s of werkgever ontvangen met werkgerelateerde vragen. Op het moment dat ik dat lees, ongeacht wat de vraag of het bericht ook is, dan sta ik weer ‘aan’. En dat kan ik dan moeilijk weer loslaten om er op de eerstvolgende werkdag pas weer wat mee te doen. Dat was vaak ook niet eens wenselijk, want als er planningen zijn gemaakt en je krijgt het bericht dat er iemand ziek is geworden die de volgende ochtend bij een klant aan het werk zou gaan, dan moet er direct vervanging worden gezocht.

Het brak mij zo op, dat ik op een gegeven ogenblik bij mijn werkgever heb gevraagd om een telefoon van de zaak. Tot op dat moment ontving ik dit soort berichten namelijk op mijn privénummer. Wanneer ik een telefoon van het bedrijf zou hebben en deze zette ik uit, dan wist degene die mij probeerde te bereiken dat ik dan niet in de gelegenheid was om het op te pakken en zou het bij een andere collega kunnen neerleggen.  En dat is exact hoe ik het nu ook heb geregeld.

sta jij altijd aan

Als werknemer is de scheiding tussen werk en privé ontzettend belangrijk om tot rust te kunnen komen en je hoofd leeg te maken. Als ondernemer is dit net zo van belang, maar heb je er wel bewust voor gekozen om niet voor een 9-5 baan te kiezen voor een werkgever. Als ondernemer zal er in de avonduren en weekenden vaak nog het een en ander door je hoofd spoken, waar je op dat moment iets mee wil doen. Een eerste reactie is dan vaak om het via de mail, app of door middel van bellen direct bij de persoon die jou daarmee kan helpen neer te leggen. Dit kan bijvoorbeeld een freelancer zijn die je inhuurt of een medewerker van je bedrijf.

Ik betrap mezelf hier ook vaak op dat ik dit direct uitzet naar de ander. Ook van medewerkers van klanten krijg ik dit wel eens terug dat zij het niet altijd even leuk vinden dat hun werkgever ze buiten werktijd om regelmatig appt over werk. De een kan er beter mee omgaan dan de ander, maar als ondernemer is het in ieder geval goed om je hier bewust van te zijn. Niet iedereen is 24/7 bezig met jouw bedrijf, jouw droom! Uiteraard is het voor de medewerker of freelancer in kwestie zaak om zijn of haar eigen grenzen goed aan te geven wanneer dit gebeurt. Je bent als ondernemer tenslotte niet helderziend 😉

Zelf zet ik daarom mijn bedrijfstelefoon regelmatig uit in het weekend, avonduren of welk moment ik dan ook dat ik heb gekozen om even te ontspannen en niet aan werk te denken. Ik weet van mijzelf dat ik anders altijd ‘aan’ sta zodra er een appje binnenkomt van een klant of freelancer. Mijzelf hierin proberen te veranderen is tot nu toe niet gelukt, dus dan is dit voor mij de meest praktische manier. En zo zal iedereen er anders mee omgaan.

Herken jij jezelf in dit verhaal? Ik ben benieuwd hoe jij hier mee omgaat!

Wat ik leerde tijdens het ‘It’s all about me’ festival

Op de terugweg in de trein van het ‘It’s al about me event’ dat ik vorige week bezocht, laat ik de workshop nog even op me inwerken. 

 

De dames die Seats 2 Meet in Amersfoort runnen zijn de initiatiefnemers van dit event. Diverse workshops, stoelmassages en 1 op 1 sessies kon je vandaag volgen. Ik bezocht samen met Jacqueline de workshop ‘De afhankelijkheidsparadox’. De omschrijving die mij aansprak: 

 

Door je hang naar goedkeuring van je klant, ga je je gedrag vaak aanpassen aan dat van de klant [….] In deze workshop kijken we naar wat jouw persoonlijke kwaliteiten zijn in je contact met anderen zijn. Maar ook kijken we naar onbewuste, vaak beperkende overtuigingen die op enig moment ‘de kop op steken’, waardoor je in conflict komt met anderen en de focus op je doel verliest. Je krijgt zicht op de projecties die hierbij een rol spelen en wat je kunt doen om die te hanteren.

 

Mijn doel bij het bezoeken van de workshop was om meer inzicht te krijgen op de situaties waarbij de communicatie misliep met een klant. Ik probeer dit vaak eerst bij mezelf te onderzoeken, maar kan er niet altijd een vinger achter krijgen. 

 

Jacqueline was er ook wat eerder, zodat we nog even konden bijkletsen na haar reis naar Ghana. We werden welkom geheten en om het ijs te breken werd er gestart met een energizer. In de ruimte mocht je tegenover iemand gaan staan die je niet kende en elkaar een tijdje diep in de ogen kijken, zonder te praten. Vervolgens mocht een van de twee in één woord tegen de ander zeggen wat je in de ander ziet. Ik vond de dame die tegenover me stond ‘open’. Ik kreeg het woord ‘sprankelend’ terug. Grappig om te merken wat voor indruk je zonder woorden achter kan laten op iemand. Een laagdrempelige manier om alvast kort kennis te maken in een groep mensen die je (nog) niet kent! 

 

We starten met de eerste workshop en het bleek een klein groepje mensen te zijn van 4 dames en 1 man.  Joyce, de dame die deze workshop gaf, begon met uitleggen wat haar bedrijf doet. Vervolgens mochten we allemaal 10 positieve eigenschappen opschrijven van een persoon die je goed kent. Daarna mochten we van diezelfde persoon ook 10 negatieve eigenschappen opschrijven. Dat vond ik vrij lastig van de persoon die ik had gekozen, ik kwam niet verder dan vijf. Er waren meer mensen die hier moeite mee hadden, met het opschrijven van de negatieve eigenschappen, dus we mochten allemaal nog een ander persoon in gedachten nemen en eerst  10 negatieve eigenschappen opschrijven en vervolgens 10 positieve.

 

In groepjes van twee á drie personen mochten we met elkaar bespreken welke eigenschappen je herkent in de eigenschappen die jij zojuist had opgeschreven. Het blijkt namelijk zo te zijn dat je eigenschappen waar je vaak iets meer van zou willen hebben of die je bewondert, projecteert op de ander. En dat geldt dan zowel voor de positieve als negatieve eigenschappen. 

 

Als je het lastig vindt om je hier een beeld bij te vormen, denk dan eens aan de partner in een relatie die heel erg jaloers is aangelegd en daarmee het idee dat de ander zal vreemdgaan projecteert. Zoals het bekende spreekwoord: “zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten”.

 

Door op deze manier een klant of situatie te beoordelen met terugwerkende kracht, kun je met een hele andere blik kijken naar wat er misschien misliep.

It's all about me festival

De klassieke opvatting en uitleg van projectie is dat het een afweermechanisme is tegen negatieve emoties. Projectie neemt nervositeit weg over zaken die wij in onszelf niet graag erkennen, en worden aan andere mensen toegeschreven. Dit gebeurt vaak onbewust zodat het ego niet met deze zaken hoeft om te gaan. Het Jungiaanse begrip schaduw hangt nauw samen met het begrip projectie. Deze gevoelens die wij niet erkennen noemen wij onze schaduw. Door een negatief en subjectief gevoel (schaduwzijde) te projecteren op een ander, verlegt iemand als het ware een innerlijk conflict en daarmee ook de oorzaak.

 

Peter Gray beschreef het als: “het mechanisme dat ervoor zorgt dat gevoelens of verlangens die een individu geheel onacceptabel vindt (te beschamend, te obsceen, te gevaarlijk) aan een ander toegeschreven worden.”

 

Bron: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Projectie_(psychologie)

 

Stof tot nadenken! Ik merk dat ik ook gelijk bewuster na ga denken  over de oordelen die ik dan heb, bijvoorbeeld dat ik het gevoel had dat in de workshop zaken niet altijd duidelijk werden uitgelegd. Maar dan denk ik hierdoor gelijk na over mezelf en het feit dat ik ook altijd moeite heb om dingen helder in een keer uit te leggen. En zo zijn er nog meer eigenschappen waar ik graag iets meer van zou willen hebben. Positiviteit bijvoorbeeld…ik ben van nature een ‘het glas is half leeg’ persoon, dus mensen die het glas half vol kunnen zien, bewonder ik vaak. En als mensen zich heel afhankelijk opstellen of in een slachtofferrol kruipen, kan ik me daar aan irriteren…juist omdat ik van huis uit altijd heb meegekregen om zelf verantwoordelijkheid te nemen. Interessant om je hier in te verdiepen, waarom je dingen ziet zoals je ze ziet….een beetje zelfreflectie kan geen kwaad!

 

Omdat ik weer op tijd in Arnhem terug moest zijn voor een bbq bij vrienden, heb ik de laatste workshop laten gaan. Nog even wat drinken met Jacqueline en zodra zij wordt opgehaald voor haar 1 op 1 sessie, loop ik naar de trein…

 

De uitdagingen van een HSP/HSS ondernemer

Crowdfunding heeft me al veel gebracht. Niet alleen heb ik op deze manier mooie initiatieven leren kennen en mensen kunnen helpen om hun eigen droom waar te maken, maar heeft het ook waardevolle kennis over mezelf op mijn pad gebracht.

Het is april 2015 wanneer ik net mijn eerste zelf opgezette crowdfunding campagne heb afgerond en een workshop over crowdfunding langs zie komen. In Utrecht ontmoet ik een groep mensen waarmee we een basiscursus over het opzetten van een crowdfunding bij Geloof in je project krijgen. Tijdens de workshop blijkt dat ik deze kennis eigenlijk al heb, maar ik zit naast een dame waarmee ik een interessant gesprek heb.

Een aantal weken later zit ik bij haar in de praktijk, ze is namelijk coach voor mensen die hoog sensitief zijn. Vanuit mijn omgeving waren er de afgelopen jaren al wat hints gegeven dat ik de online test van Elaine Aron eens moest doen. Daar herkende ik wel wat in, maar lang niet voldoende, dus ik legde dat weer naast me neer. Maar Annelyn, de coach waar ik nu in de praktijk zat, vertelde me dat er ook een minder bekende versie van hoog sensitiviteit is: HSS, oftewel High Sensation Seeker. Toen mij werd verteld wat dat inhield was het als of ik in een spiegel keek. Een aantal punten die typerend zijn voor mij:
– Op zoek naar activiteit, nieuwe ervaringen, spanning
– Je zoekt grenzen op
– Je bent nieuwsgierig en ondernemend
– Je bent ongeduldig
– Je kan een tikkeltje eigenwijs zijn (understatement of the year)
– Je hebt moeite je gevoelige kant te erkennen (Je kan mij boos krijgen door mij ‘schattig’ te noemen)
– Je komt extravert en zelfverzekerd over (in sommige situaties werd ik zelfs arrogant genoemd)
Deze punten zijn afkomstig van de site van Sannie Alblas-Smit

 

Ik leerde dat mensen met deze versie van hoog sensitiviteit ook vaak een flinke rugzak vol met pittige ervaringen hebben en vaak al diverse malen grandioos over hun grenzen zijn gegaan (lees: burn out of overspannen). Ja, dat ben ik wel in een notendop zeg maar! Annelyn is zelf ook een HSP/HSS en dit voelde echt als thuiskomen…iemand die eindelijk op dezelfde golflengte zat als ik. Ik heb diverse gesprekken met haar gevoerd en mijzelf gaande weg weer beter leren kennen en dat was soms heel erg confronterend. Wat ik vooral waardevol vond om te leren, is het schrijven van mijn eigen handleiding.

– BALANS!! Agenda, plannen en je eraan houden. Lastige opgave voor een HSP/HSS.
– Ken je eigen grenzen. Wat is jouw balans tussen activiteit en rust?
– Acceptatie, alleen dan kun je echte rust vinden.
– Plan een herstelperiode in als je HSS kant zich uitgeleefd heeft.
– Ga de natuur in om een rustmoment te pakken.
Deze punten zijn afkomstig van de site van Sannie Alblas-Smit

Ik leerde dat het snelle schakelen, wat mijn kracht als ondernemer is, door de HSS komt. Aan de ene kant heerlijk, want hiermee kan ik klanten vaak versteld doen staan hoe snel iets is geregeld, maar aan de andere kant een struggle, want de rest van de wereld gaat soms tergend langzaam voor mij als ongeduldig type.

En bovenstaande handleiding weten en toepassen zijn twee heel verschillende dingen kan ik je vertellen. Die grenzen blijven een moeilijk punt voor mij, want als ik weer wilde nieuwe plannen heb, dan neem ik die grenzen allemaal niet zo nauw. Ik ben er ook van overtuigd dat mijn chronische hoofdpijn een gevolg is van het jarenlang overschrijden van mijn grenzen. Een pittige prijs om te betalen, maar wel een hele duidelijke alarmbel van mijn lijf ‘tot hier en niet verder’. Maar ook pijn wordt na 19 jaar onderdeel van je dagelijks leven en het is altijd weer checken bij mezelf of ik niet gevaarlijk dicht in de buurt van die grens kom. Ik kan soms zo jaloers zijn op mijn vriend…die kan gewoon een hele tijd niks doen en dan ook echt niet aan iets denken…mindemptiness noemt hij dat. Mijn hoofd gaat constant door met ideeën bedenken en over van alles en nog wat nadenken. En dat is zeker een valkuil voor mij als ondernemer.

Ik heb daardoor een hele lijst met ideeën die wachten op uitvoering. Eén daarvan heb ik eind vorig jaar opgepakt. De Foto Prop Shop lag al een tijdje op de plank, maar ik kon het idee niet loslaten. Een webshop voor bloggers waar ze alles op het gebied van fotografie voor hun blog kunnen vinden. Van accessoires om foto’s de juiste sfeer te geven tot workshops om fotografie skills te verbeteren. En ik ben dan het type ‘fuck it ik ga ervoor en als ik op mijn bek ga, nou ja dan leer ik daar ook weer iets van’. Alleen zou ik het niet gaan redden naast mijn nieuwe bedrijf Virtual Sidekick Yvonne, dus een vennoot ingeschakeld. Ook hier liep ik tegen mijn HSS kant aan dat zaken niet snel genoeg gingen naar mijn idee. Op zoek naar een andere vorm om het wel naar mijn zin te maken zorgde er gaandeweg alleen maar voor dat ik me steeds gestresster voelde. Niet alleen was het lastig om de juiste mensen te vinden, zonder een flinke lening aan te moeten gaan, maar ook mijn andere werk begon er onder te lijden. En op het moment dat er ook nog flinke hoofdpijn om de hoek kwam kijken wist ik, pas op de plaats en heel goed gaan overdenken wat wijsheid is. Zo ontzettend fijn om dan een aantal ondernemers om me heen te hebben waarmee ik kan schakelen.

Dus dat is wat er de afgelopen periode is gebeurd…rust nemen, hoofd leeg maken door alles op papier te zetten, wikken en wegen door lijstjes te maken en uiteindelijk de balans opmaken. Conclusie: hoe tof ik het idee ook vind en hoeveel potentie ik er in denk te zien, dit gaat mij niet helpen op korte termijn. Het gaat me vooral veel kosten, niet alleen financieel, maar ook mentaal en dat heb ik er niet voor over. Met een van die ondernemers kwamen we samen tot deze conclusie:

Let’s get our shit together and focus the hell out of it!!

En dat is exact wat ik ga doen. De Foto Prop Shop laat ik los, door middel van verkoop of ik sluit het helemaal wanneer er geen animo is, en ik focus me volledig op Virtual Sidekick Yvonne en de groei binnen dat bedrijf.

Niet makkelijk om mijn kindje los te laten, maar weer een goede les voor mij als HSP/HSS ondernemer; ik kan niet alles (tegelijk). En er zullen nog vele lessen volgen kan ik je garanderen, want reken er maar op dat ik dit soort acties nog vaker op mijn pad ga krijgen, dat is nou eenmaal de aard van dit beestje en dat vind ik ok.

Retraite in eigen land

Het contrast met vorig jaar kon niet groter zijn op dit moment. Vond je mij een half jaar geleden nog op een fancy dakterras in Barcelona, nippend aan mijn virgin cocktail, lig ik nu met mijn hoofd naast Mamba op het kussen. Een knappe, grote chocoladebruine man…netjeslabrador met een grasallergie.

En dat allemaal in het tropische Zuid Holland! Ruim twee weken mag ik een fijne woning in Voorhout bewonen en poes Tara en hond Bamba houden mij gezelschap, of ik hun, het is maar hoe je het bekijkt. Hun bazinnetje zit in Japan en daarom zocht ze een oppas. Tja als je wifi hebt, ben ik al snel tevreden was mijn antwoord. En ik moet zeggen, het helpt wel mee dat de dieren des huizes keurig opgevoed zijn. Op dat ene bijna-incidentje net tijdens het rondje door de wijk na dan. Meneer wilde zijn territorium afbakenen in de carport bij een splinternieuwe Bentley en Porsche Cayenne…leek mij toch niet zo’n goed plan, alhoewel hij natuurlijk groot gelijk heeft, want dit is de manier waarop mensen-mannetjes hun grondgebied claimen, door er een (of met een tweede hypotheek misschien twee) dikke auto op te parkeren. Ietwat beteuterd liep hij toch maar mee na een korte ruk aan de riem.

Zo’n hond is wel een hele goede stok achter de deur om als Virtual sidekick wat meer je neus buiten in de frisse lucht te steken. Ik bevind mij tenslotte in de bollenstreek, dus velden vol bloeiende tulpen wapperden mij al tegemoet tijdens de treinreis naar de andere kant van het land. En ik heb dus gelijk een Facebook agenda vol met culturele verplichtingen hier. Wat dacht je bijvoorbeeld van het bloemencorso! Ik bedoel maar, dat zijn heus geen veredelde carnavalswagens volgestouwd met bloemen…*hier steekt een klein jeugdtrauma op als dochter van een bloedfanatieke carnavalsfamilie uit Zwolle…ja dat lees je goed BOVEN de rivieren en CARNAVAL…I kid you not…durf daar maar eens in je gewone kloffie door de stad te lopen tijdens die periode. Nou ben ik nogal tegendraads als het gaat om verplicht jolig doen wanneer anderen dat van je vragen, dus die blauwe maandag als jeugdlid bij de vereniging duikt af en toe nog op in mijn nachtmerries*

Maar goed, ik dwaal af! Voorhout, the place to be, is mijn retraite in eigen land. Het is hier zo heerlijk rustig, mijn hoofd is in 3 dagen tijd al helemaal gekalmeerd. Nou helpt het wel dat ik lekker gezond eet (serieus, ik kan geen maaltijd maken op deze Instagram-waardige borden, zonder eerst als een fanatieke foodie vanuit alle hoeken een foto of vijf te maken), sinds een tijdje weer mijn fitness workouts heb opgepakt (Nick appte vandaag al trots de hashtag #fitgirlinthemaking na mijn foodie foto’s) en dit is het ideale moment om mijn medicatie af te bouwen. Nou is dat niet zo spectaculair hoor, 5 hele milligrammen welteverstaan! Ik heb mij vorig jaar door een arts bang laten maken en in 1,5 week tijd van 50 mg naar 0 mg te gaan….slecht idee….ik leek wel een junkie! Afkickverschijnselen to the max, geen grap! Ik liep in mijn string door de keuken met koud water doordrenkte theedoeken om mijn benen te ‘blussen’. Die waren namelijk vuurrood door de intense jeuk van het te snel afbouwen van de medicatie. De volgende dag was dat gelukkig over en was het de beurt aan een halve dag spieren als een malloot aanspannen, ontspannen en ADHD rondjes lopen door de kamer. Dus dit keer kun je je voorstellen dat ik minimaal vier weken wacht met de volgende afbouwfase van 5 mg.

Het is hier dus even lekker ontspannen en ruimte in mijn hoofd krijgen om werk te verzetten en nieuwe ideeën uit te werken. Een daarvan is de powervrouwen netwerk lunch die ik 17 mei organiseer met Anneke bij Mams coffee & more in Arnhem. Tot mijn verbazing waren binnen 3 dagen de kaarten gewoon strak uitverkocht! Zelfs de extra plaatsen die ik gisteren nog heb toegevoegd waren binnen no time op, super tof! Er is inmiddels ook al een tweede editie gepland op 21 juni, dus kun je er dit keer niet bij zijn, hou deze dag dan alvast vrij in je agenda! Je kan je hier alvast opgeven voor de Early bird tickets. Stiekem ben ik dus megatrots, want dit is mijn eerste zelf georganiseerde event wat is uitverkocht, yay!

Er zijn trouwens nog wel kaarten beschikbaar voor het seminar van Suzanne, Vlogging is a party! Dat belooft een heel tof event te worden vol inspiratie! En voor de bezoekers heeft Suzanne nog een speciaal aanbod die avond, dus zorg dat je er bij bent 3 mei!

Ik wens jullie alvast hele fijne Paasdagen!

 

 

 

Mijn awkward situaties

De hele zomer rondlopen met een gigantische blauw paarse plek op je been, aan iedereen trots vertellen dat je op tv komt, maar eruit worden geknipt en met de buurvrouw helemaal optutten en naar Amsterdam voor een event wat na 20 minuten abrupt eindigt…

Dat soort verhalen zijn meestal niet echt leuk om te delen, want we willen op social media allemaal laten zien hoe fantastisch het met je gaat, in welk hip restaurant je eet en hoe ‘on fleek’ je make-up is…guilty as hell hoor! Ik doe er net zo hard aan mee, maar in het kader van ‘Awkward Moments Day’ maak ik vandaag een uitzondering en deel ik vandaag de meest awkward momenten van het afgelopen jaar met je…enjoy 😉

Dat uitje is me de hele zomer bijgebleven

paintball awkward

 

Afgelopen zomer ben ik met een groep vrienden een avondje gaan paintballen. Ik had een mooie aanbieding op de kop kunnen tikken en met een mannetje of 10 gingen we het veld in tegen een groep die we niet kenden.

Ik zag dit moment als mijn ultieme kans om eens lekker te ‘sniperen’, dus ik tijgerde me een weg door het veld en belaagde de tegenstander met een paar fikse knallen in zijn nek, zodra hij zijn kop boven het muurtje uitstak.

 

Totdat ik in het laatste potje in een mooie hoek achter een camouflagenet zat en ineens een tik op mijn hamstrings voelde…terwijl ik omdraaide keek ik mijn tegenstander recht aan op nog geen 3 meter afstand en ik kreeg de volle laag! Ik heb dus de hele zomer met dit ontzettend charmante blauw paarse plakkaat op mijn been gelopen…tja all part of the game en deze zomer hoop ik eigenlijk wel op een nieuw potje knallen met de mannen…

 

Dutch Sustainable Fashion Show

Fashion show

 

Ik heb nog steeds geen idee waarom ik een uitnodiging kreeg voor de Dutch Sustainable Fashion Show. Buiten het feit dat ik op dat moment nog blogger was voor mijn eigen duurzame bedrijf Y Fair Productions, heb ik namelijk weinig gevoel voor mode.

Aangezien dit voor mij als een ultieme kans voelde om zoiets een keer mee te maken, trommelde ik een buurvrouw op die dit helemaal zag zitten. Dagen van te voren al heen en weer appen wat we zouden dragen die avond en hoe we naar Amsterdam zouden gaan.

Helemaal op en top gestyled en in de make-up, ik had die middag nog last minute inkopen gedaan, want ik werd helemaal nerveus van zo’n fancy event, vertrokken we met de trein naar Amsterdam en pakten we een Uber naar De Hallen.

We zochten in een plekje in het publiek waar we goed zicht hadden op de runway en genoten van de eerste show….na 20 minuten kwam er een man op (was het de designer van de kleding die we net hadden gezien? Was het de host van die avond die de volgende show ging aankondigen? We hadden echt geen idee!). Hij bedankte het publiek voor hun aanwezigheid en een succesvolle show…eehhh wait, what?!! Hebben we 1,5 uur gereisd voor een show van 20 minuten, zonder afterparty tussen de modellen en designers?

Jep, dit was het…we haalden onze jas en goodiebag op en zijn nog even wat gaat eten om de hoek, om vervolgens bij SNCKBR maar heel hard om deze avond te lachen en een drankje te nemen voor we, een illusie armer, weer de trein naar huis pakten…

 

Ik kom op TV!

1Vandaag awkward

 

Als er eind oktober een telefoontje binnenkomt van EenVandaag met een interviewaanvraag, spring ik een gat in de lucht!

Ik had die zomer ook al een interview in Marie Claire gehad en in de lokale krant, maar zo’n groot tv programma met bijna 1 miljoen kijkers was toch even slikken!

Twee dagen later kwamen de cameraman en journalist in Arnhem langs, waar we in 1,5 uur kletsten en opnames maakten. Er kwam namelijk een rapport uit over de bedragen die afgelopen jaar omgingen in de crowdfundingwereld in Nederland (een slordige 170 miljoen!) en ze wilden graag mijn kijk op die cijfers.

Ik kreeg een datum van het team wanneer ze de uitzending verwachtten en ik vertelde het aan iedereen die het wilde horen dat ik opnames had gehad! Op mijn social media kanalen en nieuwsbrief deelde ik de datum, tijd en zender, zodat iedereen de uitzending kon zien. Nerveus zat ik die bewuste avond voor de televisie…maar er kwam niks…ook niet de andere twee mensen die ze hadden geïnterviewd voor dat item…er kwamen appjes en mailtjes waarom ik niet in de uitzending was geweest….ingehaald door de actualiteiten was mijn antwoord.

Ik appte de man die me had geïnterviewd of hij wist wanneer het item wel zou komen. Het antwoord kwam in de vorm van een voicemailbericht…de uitzending was een paar dagen later ingepland, maar mijn stuk was eruit geknipt. Ze moesten inkorten en mijn deel was het minst relevant…dat was toch wel even een deuk in mijn ego kan ik je vertellen…wat zou iedereen van me denken?! Na het zien van de uitzending snapte ik de keuze uiteindelijk wel…ze hadden de insteek van het item vooral op de leningen/aandelen tak van crowdfunding gemaakt. En dat was niet mijn expertise…dat gaat om hooguit €25.000,- bij een campagne en dat is dus niet het grote geld…in mijn ogen is dit overigens wel waar crowdfunding om draait, de gunfactor van mensen die ieder een klein stukje bijdragen om een droom waar te maken.

Maar weer een wijze les verder….hou je waffel totdat iets daadwerkelijk uitgezonden is…zo werkt de media helaas..alles kan last minute nog veranderen.

Smakelijk gelachen om mijn awkward situaties? Lees dan ook de verhalen van Raimke, een ondernemer die niet bang is om haar gênante momenten te delen (aff.):

 

Wat was jouw meest awkward moment afgelopen jaar?

Mijn bezoek aan het Startersfestival

Gisteren bracht ik een bezoek aan het Startersfestival van Patty Golsteijn, een dame waar ik al diverse collega’s over had gehoord. De ‘Cut the crap lady’ is haar bijnaam en dat sprak me wel aan! Dat is namelijk ook mijn levensmotto, niet lullen maar poetsen en dingen niet moeilijker maken dan ze zijn. Een vrouw naar mijn hart dus!

kickass business

 

 

Wat kon ik verwachten bij het Startersfestival?

Dit event is opgezet om de startende zelfstandig professional te inspireren en te helpen op hele diverse vlakken. Denk hierbij aan het opbouwen van je netwerk, hoe bepaal je je prijs en zelf workshops leren geven. De opzet van de dag was een blokkenschema met workshops van ongeveer een half tot een uur, verdeeld over 8 zalen en met bijna 30 sprekers!

Voor €35,- kocht ik een Early bird ticket, althans dat dacht ik, want de prijs bleef tot de start van het event exact hetzelfde. Hierin zaten alle workshops, je kon zelf kiezen waar je heen ging op de dag zelf, een lunch, koffie/thee en tussendoortjes.

startersfestival

Hoe heb ik het Startersfestival ervaren?

Ik ben later ingestroomd bij het event, doordat ik in de ochtend een paar uurtjes op mijn nichtje moest passen in Zwolle. Vanuit daar dus snel naar Utrecht gereden en naar binnen gelopen bij Seats2Meet naast het CS Utrecht.

Daar kon ik zo naar binnenlopen, want er was verder niemand die je opving of checkte. De deelnemers kregen een festivalbandje, net zoals je bij de muziekfestivals krijgt, om hun pols. Ik kon echter de hele dag zonder enige controle of uitleg overal naar binnenlopen waar ik wou. Dat konden de mensen die in het andere deel van deze verdieping zaten te werken, dan ongetwijfeld ook. Puntje voor de organisatie dus om niet-betalende bezoekers te kunnen weren en deelnemers die wel een ticket hebben, maar later arriveren in ieder geval op te vangen en wat uitleg te geven bij binnenkomst. Ik heb daar ter plekke aan wat dames om uitleg gevraagd, dus ik redde me verder prima.

Bij de koffieautomaat heb ik mezelf even een kopje thee gegeven (de automaat gaf blijkbaar koffie die niet te zuipen was, gezien de 7 bekers koffie die er de hele dag met een waterig goedje naast stonden geparkeerd), zodat ik heel even een rustmomentje had om te kijken waar ik de eerste workshop zou hebben.

Maar daar liep ik 2 VA’s tegen het lijf en hoe klein is deze wereld als blijkt dat ik een van de twee een paar dagen daarvoor nog heb gemaild, naar aanleiding van een oproep voor mijn klant! Een leuke spontane ontmoeting dus en als zij naar hun volgende workshop vertrekken, nestel ik me even lekker op de tafel die in de gang staat. Wanneer ik voor het eerst die middag een man zie bij de koffie automaat, kan ik het niet laten om hem aan te spreken op zijn unieke aanwezigheid in deze vrouwenpoule van zelfstandig professionals. Het blijkt geen Startersfestivalganger te zijn, maar een ondernemer die aan de andere kant van de verdieping gewoon lekker gebruikt maakt van de faciliteiten van Seats2Meet. We kletsen gezellig en aangezien ik zijn specialisme als videomaker/-editor wellicht in de toekomst wel kan gebruiken, wisselen we gegevens uit.

Hierdoor heb ik dus wel mijn eerste workshop van die dag misgelopen, maar zo zie je maar weer, de leukste contacten doe je op bij de koffieautomaat mensen, remember that! Ik wacht dus tot de workshopronde is afgelopen waar Britt zich op dat moment in bevond. Zij is ook een startende onderneemster uit Arnhem en was al vanaf de kick-off van het festival aanwezig die dag.

Samen met haar ga ik mee naar haar volgende workshop ‘Who has my money’ van Nina Dap. In haar workshop doen we een meditatie oefening en worden er 2 opstellingen gedaan met deelnemers. Bij de tweede opstelling mocht ik een van de vertegenwoordigers zijn. Voor Marlies uit Arnhem vertegenwoordigde ik haar klanten. Ik blijf het bijzonder vinden hoe sterk je emoties en het gevoel in je lijf is tijdens zo’n opstelling, terwijl je de ‘hoofdpersoon’ of haar verhaal bijna niet kent.

dreams come true
Door naar de volgende workshop, een die bij Britt op haar lijstje stond, anders zouden we elkaar nauwelijks hebben gezien die dag. Dit was de workshop ‘Wake the fuck up’, gegeven door Nathalie Bouts. De insteek van de workshop was eigenlijk heel simpel: Als je ergens een enorme passie voor hebt, dan kun je daar je geld mee verdienen. En dat is dus exact wat zij al haar leven doet, wat heeft geresulteerd in het verwezenlijken van al haar dromen….jawel, je leest het goed AL HAAR DROMEN!! Van sushi workshops geven, een avondvullend theaterprogramma tot een cruise met workshops ‘Leren spreken voor groepen’ voor ondernemers, she has done it all!

Haar workshop in Utrecht was vooral bedoeld om die zeurende stemmetjes in je hoofd te stoppen…hoezo ‘Kan ik dit wel?’ of ‘Willen mensen wel voor mijn dienst betalen?’. Op zich niet iets waar ik tegenaan loop, maar ik vind Nathalie als persoon wel erg boeiend. Ze is in haar leven helemaal back to basic gegaan, compleet haar hele huis van overbodige spullen ontdaan en ze leeft al jaren zonder tv…weg met alle afleidingen in je leven, dat moet je maar durven, ik hou er van!

Ze leerde ons een techniek, die zij in Amerika had geleerd, waarin je in tweetallen je toekomstvisie voor je bedrijf moest vertellen, bekeken vanaf een jaar later dan waar je nu staat. Vervolgens ging je gesprekspartner in de ronde die volgde in de overtreffende trap voor de toekomst van jouw bedrijf. Heel leuk om eens te doen en ik geloof er zeker in dat je dit gaat helpen om dromen waar te maken, wanneer je dit op regelmatige basis blijft herhalen!

Na afronding van de laatste workshop liepen we naar de zaal waar ook de kick-off had plaatsgevonden. Hier bedankte Patty iedereen voor de toffe dag die mogelijk was gemaakt en kondigde ze aan dat haar volgende event speciaal voor Virtual Assistants zal zijn! Met Marlies en Britt zijn we gezellig samen teruggereden naar Arnhem.

 

Conclusie

Ik heb natuurlijk niet de hele dag meegemaakt en ik ben vrij random 2 workshops ingestapt, maar toch heb ik een leuke middag gehad en een positieve indruk van het event. Vooral het feit dat je op de dag zelf je keuze kon maken in de workshops en de korte en bondige manier waarop de workshops waren ingestoken vond ik erg prettig. Ik heb van anderen ook geluiden gehoord dat het door de beperkte tijd in de workshops moeilijk was om de diepte in te gaan, dat kan ik me wel voorstellen. Maar aan de andere kant is dit natuurlijk vooral een plek om inspiratie op te doen en te proeven wat de specialisten die de workshop geven je kunnen bieden. Daarna kun je altijd nog de keuze maken om meer van die ondernemer te weten te komen.

Het vervolg event, speciaal voor VA’s, ga ik hoogstwaarschijnlijk wel bezoeken, want ik wil nog wel meer horen en zien van Patty en haar netwerk!