Hoe je van je beperking een kans maakt


Ik kan me de schooldagen op mijn MBO opleiding nog goed herinneren. Een warm lokaal aan het einde van een hete zomerdag en in mijn hoofd hoorde ik het bloed hard door mijn vaten pompen in pijnlijke golven. Nog een uurtje volhouden en dan kun je thuis plat gaan liggen, hield ik mezelf voor. In die periode was ik met mijn moeder naar de huisarts gegaan om te praten over de regelmatige hoofdpijn die ik had en we vroegen of dit wellicht aan de hormonen in de pil kon liggen.

Dat was de start van een jarenlange strijd tegen de hoofdpijn. Ik probeerde diverse soorten anticonceptie, fysiotherapie, dry needling, voedingssupplementen en nog een hele waslijst aan pro-actieve oplossingen die ik zelf aandroeg bij de huisarts, met vaak tijdelijke resultaten. Altijd was ik degene die actief op zoek was naar verbetering van mijn kwaliteit van leven. Tot er, bij poging 108 en ik was inmiddels 16 jaar verder, een vervangend huisarts eens naar mijn lange dossier keek. Ze vroeg zich af waarom ik nog niet was doorgestuurd naar een neuroloog…tja, dat is voor mij ook een vraag antwoordde ik haar.

Dus een aantal weken later belandde ik bij een neuroloog en daar was de conclusie al snel getrokken: chronische dagelijkse hoofdpijn. En daar moet je mee leren leven was het devies. Maar zo snel geef ik mij niet gewonnen, dus ik liet mij doorverwijzen naar een speciale hoofdpijnpoli. Hier werd ik door een vakkundig team van neurologen begeleid met medicatie en een praktisch hoofdpijnprotocol bij de psychologe. Nu, 2 jaar verder, heb ik geen 5 dagen per week meer last van zware hoofdpijn. Ik zal nooit hoofdpijnvrij zijn, maar de hoofdpijn die ik nu op wekelijkse basis heb is vaak goed te dragen. En ik heb geleerd om preventief pijnstilling te nemen, wat voor mij echt een eye-opener was, want ik was mijn halve leven al zo gewend aan het hebben van pijn, dat ik daar geen seconde over na had gedacht!

Mijn chronische hoofdpijn is voor mij tevens de aanleiding geweest om als zelfstandig ondernemer te gaan werken. Op deze manier kan ik mijn rust pakken wanneer ik dat nodig heb en stel ik niet wekelijks een werkgever teleur wanneer mijn ochtend om iets meer rust vraagt. Bij werkgevers ben ik altijd over mijn grenzen gegaan qua gezondheid, omdat ik erg loyaal ben ingesteld en het moeilijk vond om hulp te vragen of een taak af te breken voordat deze was afgerond.

Als ik nu terugkijk ben ik zo blij dat ik deze stap naar het zelfstandig ondernemerschap heb gemaakt! Ik heb van mijn beperkingen een kans kunnen maken, waardoor ik nu dagelijks doe waar ik ontzettend blij van word. En doordat ik zoveel energie krijg van het werk wat ik doe, heeft dit voor mij ook weer een positieve uitwerking op mijn gezondheid. Natuurlijk blijft het af en toe balanceren op een smal randje, maar ik herken inmiddels de symptomen van hoofdpijn al in een veel eerder stadium waardoor ik er op kan anticiperen.

Laat jij je beperken of durf je kansen te creëren?


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *